Cynamon w kuchni

Aparat w dalszym ciągu wariuje, stąd i zrealizowanych przepisów na blogu brak.

Ale bardzo się za Wami stęskniłam, więc postanowiłam dodać zdjęcie zrobione komórką (niestety jakość jest koszmarna, ale za to jedzenie - pyszne).

To moje pierwsze w całości samodzielne pierogi. Są oczywiście razowe - biała mąka mogłaby właściwie już dla mnie nie istnieć, tak bardzo polubiłam specyficzny smak ciemnego ciasta. Farsz to inna wersja pierogów ruskich, oczywiście bez ziemniaków, za to z soczewicą. Przepyszne połączenie, szczególnie jeśli doda się do niego dużo curry (połączenia curry z soczewicą nauczyła mnie moja przyjaciółka i uważam to za jedno z najfajniejszych odkryć kulinarnych).

Pierogi razowe z białym serem i soczewicą

Składniki:

Ciasto:

• 250-300g mąki razowej (u mnie typ 1850, może być też 2000)
• 1 jajko (albo samo białko, jeśli ktoś jest na MM w I fazie)
• 2 łyżeczki oliwy z oliwek (na MM - bez)
• gorąca woda (ile zabierze ciasto

Farsz (tu już naprawdę na oko, ale orientacyjnie podaję wartości):

• ok. 2 szklanki soczewicy
• ok. 250-300g białego chudego sera
• cebula
• curry
• sól, pieprz

Przeprowadzka do nowego mieszkania to ogrom obowiązków, ale również satysfakcja, że ma się coś własnego, coś co się dzieli z ukochaną osobą. Uwielbiam tworzyć nasze małe, codzienne rytuały, wspólnie ustalać, co, gdzie, kiedy i dlaczego. Tak też jest w kuchni - wspólne posiłki niezależnie od wszystkiego, zmywanie na zmianę i wiele innych małych i dużych umów, które tworzą to, czego pragnęliśmy najbardziej - dom.

Wśród tych codziennie budowanych przyzwyczajeń jest to najprostsze - trochę lepszy, bardziej uroczysty obiad w niedzielne popołudnie. Co jednocześnie kłóci się z moją niechęcią do siedzenia zbyt długo w kuchni, szczególnie w weekend. Na szczęście czasem udaje się odnaleźć przepis taki jak ten - prosty, ale jednocześnie wykwintny.

Schab z pesto

Składniki:

• 4 kotlety schabowe
• pesto z zielonych oliwek
• mozarella
• oliwa
• sól, pieprz

Wlasnie kochany blox skasowal mi dlugi wpis o tym, jak to fajnie jest mieszkac na swoim, gotowac samodzielnie i dlaczego potrawy z ciecierzyca zawsze mnie denerwowaly.

Wiec teraz juz krotko - przedstawiam smaczna, pozywna i mm ciecierzyce po bretonsku.

Zdjecie niestety komorka, bo aparat ciagle czeka na przewiezienie. W tle lapki mojego Konkubenta. :)) A brak polskich znakow to wina nowego komputera.

Ciecierzyca po bretonsku (danie tluszczowe)

Skladniki:

• 200g ciecierzycy
• puszka pomidorow
• 300g kielbasy
• przyprawy: sol, pieprz, majeranek, papryka slodka
• listek laurowy i kilka ziaren pieprzu
  

Ciecierzyce zalewamy woda i zostawiamy na 12 godzin. Kiedy napecznieje, nalewamy swiezej wody i gotujemy przez ok. 40 minut, az bedzie miekka. Kielbase kroimy w drobna kostke i smazymy na patelni bez tluszczu (powinien sie wytopic z miesa). Do garnka wrzucamy pomidory, podlewamy odrobine woda i dorzucamy listek laurowy i kilka ziaren pieprzu. Gotujemy chwilke, po czym dodajemy ugotowana ciecierzyce i kielbase. Doprawiamy do smaku. Zostawiamy na ogniu jeszcze przez ok. 15 minut, zeby wszystkie skadniki sie przegryzly. Smacznego!

Kochani! Wracam - z kilkoma kilogramami więcej, ale pełna zapału do wypróbowywania nowych, pysznych przepisów. Bo już w swoim własnym mieszkanku. ;)

Będzie zdrowo, może nie zawsze MM, bo to nienajtańsza dieta, ale ciągle smacznie i z pomysłem. ;)

Buźki!

Przyznaję się bez bicia, że i w tym tygodniu było z moją dietą ciężko. Trudno jest wrócić do dobrego odżywiania po takich tygodniach rozpusty. Na szczęście nie udało mi się nic przytyć, ale i zrzucić też nie. Ale od czwartku zaczynam nową pracę - mam już zakupione specjalne pojemniczki na jedzenie, w które mam zamiar pakować mnóstwo montignacowych pyszności. Dziś też już będzie grzecznie i zdrowo. ;)

Jeden z zachomikowanych przepisów, danie wykonane zaraz po kalafiorowej zupce, dlatego składniki są niemal identyczne. Zapiekanka pochodzi oczywiście z książki "356 lekkich dań", ale tym razem musiałam się chwilę nakombinować, żeby powstało danie zgodne z metodą. A ponieważ wiem, że czyta mnie co najmniej kilka osób, które nie są na MM, a za to chętnie skorzystałyby z tej książki, dlatego w nawiasach podaję oryginalne składniki.

Zapiekanka z brokułów i kalafiora (danie tłuszczowe)

Składniki:

• 175g drobnych różyczek brokułów
• 150g drobnych różyczek kalafiora
• 5-10g masła (w oryginale 15g)
• 1,5 łyżki stołowej mielonego granulatu sojowego (w oryginale mąki sojowej)
• 200 ml śmietany (w oryginale 350 ml ciepłego, półtłustego mleka)
• 2 łyżeczki musztardy Dijon (w przepisie też Dijon :))
• 70g startego sera
• sól, pieprz

Brokuły i kalafiora ugotować na parze na półtwardo (5 minut). Przyrządzić sos serowy. W grubym garnku na dnie rozgrzać masło, wsypać granulat sojowy i przesmażyć (uwaga! granulat BARDZO SZYBKO się pali, więc wystarczt naprawdę kilka sekund). Zdjąć z ognia i powoli dodać śmietanę, mieszając (w oryginale należy dodawać powoli mleko i ubijać trzepaczką do uzyskania kremowej konsystencji).

Ponownie postawić na ogniu i dodać musztardę. Gotować 10 minut, aż sos zgęstnieje. Dodać ser i dobrze wymieszać. Doprawić do smaku solą i pieprzem.

W żaroodpornym naczyniu wymieszać warzywa i sos, piec 5-10 minut w piekarniku rozgrzanym do 180 stopni.

To nie jest najlepsza wymiarownia. Głównie dlatego, że muszę przyznać się do najgorszej rzeczy, jaka w trakcie odchudzania może się przydarzyć - przytyłam. Kilogram.

Pewnie każdy z nadwagą ma podobny problem jak ja - zajada smutki i stresy. A moje ostatnie dwa tygodnie były jedną wielką karuzelą, w której zdecydowanie ostatnie miejsce zajmowało przejmowanie się dietą.

Ale dodatkowy kilogram ostatecznie przełożył się na coś bardzo pozytywnego. Zmieniam pracę - na ciekawszą, bardziej rozwijającą, lepiej płatną. Po prostu bardziej. To prawdopodobnie wywróci moje wygodnie ułożone życie o 180 stopni, ale jednocześnie da mi mnóstwo satysfakcji. Mam tylko nadzieję, że uda mi się jednak utrzymać na MM i wrzucać tu dużo fajnych przepisów.

A moje centymetry? Nie przybyły jakoś specjalnie, jest dobrze.

Obwód biustu: 92 cm (+2cm)

Obwód talii: 77 cm (bz)

Obwód bioder: 94 cm (+1cm)

Obwód uda: 58 cm (bz)

Waga: 70 kg

BMI: 25,7

Pragnę donieść, że nie umarłam, wręcz przeciwnie. ;) Wymiarownię opuściłam z braku czasu i braku minusowych kilogramów (ale weekendowe obżarstwo było zaplanowane, więc się tym nie przejmuję). Trzymajcie mocno za mnie kciuki, bo już niedługo może być co najmniej nieźle. ;)

A przepis przyfrunie na bloga, mam nadzieję, najpóźniej jutro.

Zbyt wcześnie powiedziałam, że wszystko w moim życiu się normuje. Od poniedziałkowego wpisu zdążyłam dostać kolejną propozycję pracy i jeszcze jedną - współpracy. W związku z tym nieustannie z kimś się spotykam, coś przygotowuję lub gdzieś jadę. Czasu na gotowanie mam więc nie za wiele, nie wspominając o wrzucaniu przepisów.

Na szczęście dziś, między jednym spotkaniem a drugim, udało mi się wygospodarować chwilę i dodać czekającą już od dobrych trzech tygodni zupę kalafiorową z serem. To pierwszy z obiecanych przepisów z książki "365 lekkich dań", doskonale nadający się na MM. Z małym - białkowym - dodatkiem dorzuconym ode mnie. Zupa jest gęsta, dobra na chłodniejsze dni, a kalafior z oregano to chyba jedno z moich najcudowniejszych odkryć kulinarnych!

Z góry przepraszam za niefotogeniczność posiłku. ;)

Zupa kalafiorowa z serem (danie tłuszczowe)

• łyżka oliwy
• 1 por (w przepisie dwa)
• 300g kalafiora
• łyżeczka oregano
• 850 ml wywaru warzywnego (nie z kostki!)
• łyżka śmietany (minimum 18%)
• 55g startego cheddara (lub innego żółtego sera)
• sól i świeżo zmielony czarny pieprz

Dodane ode mnie

• zielona fasolka szparagowa w roli dobiałczenia i makaronu :)

W garnku rozgrzewamy oliwę. Na rozgrzany tłuszcz wrzucamy pokrojone drobno pory i smażymy około 4 minut do miękkości. Dodajemy kalafiora, wsypujemy oregano i smażymy, mieszając, 2 minuty.

Wlewamy wywar i gotujemy 20 minut, aż kalafior zrobi się miękki. Miksujemy na jednolitą masę (ja mam tylko taką miksero-ubijaczkę, więc zostały mi grudki - ale to też ma swój urok :)).  W tym czasie gotujemy do miękkości fasolkę szparagową.

Dodajemy śmietanę i ser. Podgrzewamy, mieszając, do chwili kiedy ser się roztopi.  Wrzucamy fasolkowy makaron. Doprawiamy solą i pieprzem.

Powoli zwalniam i wszystko wraca do normy. Wracam do gotowania, dbania o siebie, mam w planach kupno nowych, wiosennych ciuszków w mniejszym rozmiarze, a przede wszystkim znów straciłam, tradycyjne już, pół kilo. :)

Obwód biustu: 90 cm (bz)

Obwód talii: 77 cm (bz)

Obwód bioder: 92,5 cm (-0,5 cm)

Obwód uda: 57,5 cm (-0,5 cm)

Waga: 69 kg

BMI: 25,3

To w sumie już 5 kilo! :) Drugie tyle przede mną.